مقدمه
استئوآرتریت، یکی از شایعترین بیماریهای مفصلی، بهعنوان یک اختلال تخریبی در غضروف مفاصل شناخته میشود. این بیماری معمولاً با افزایش سن ارتباط مستقیم دارد و بیشتر مفاصل تحملکننده وزن مانند زانو، لگن و ستون فقرات را درگیر میکند. در استئوآرتریت، غضروفی که به عنوان بالشتک بین استخوانها عمل میکند، به تدریج از بین میرود و باعث ایجاد درد، تورم و محدودیت حرکتی میشود. اگرچه این بیماری بیشتر در افراد مسن دیده میشود، اما عوامل دیگری مانند چاقی، آسیبهای مفصلی و عوامل ژنتیکی نیز میتوانند در بروز آن نقش داشته باشند.
استئوآرتریت نه تنها یک چالش جسمی، بلکه یک مسئله اجتماعی و اقتصادی نیز محسوب میشود، زیرا هزینههای درمانی و کاهش توانایی افراد در انجام فعالیتهای روزمره میتواند تأثیرات گستردهای بر جامعه داشته باشد. با توجه به افزایش امید به زندگی و تغییر سبک زندگی، شیوع این بیماری در حال افزایش است. بنابراین، شناخت علل، علائم و راهکارهای پیشگیری و درمان استئوآرتریت از اهمیت ویژهای برخوردار است. تحقیقات گسترده در این زمینه میتواند به بهبود کیفیت زندگی بیماران و کاهش بار این بیماری بر سیستمهای بهداشتی کمک کند.در این بخش از مقالات دکتر عباس جوشن می خواهیم درباره استئوآرتریت صحبت کنیم.تا انتهای مطلب همراه ما باشید.
استئوآرتریت چیست؟
استئوآرتریت به معنای نارسایی غضروف مفصلی است.
شرط اساسی پاتولوژیک بیماری
از بین رفتن غضروف مفصلی هیالن
ابتدا بصورت موضعی و غیریکنواخت، سپس منتشر و یکنواخت
مرحله بعدی، افزایش ضخامت و اسکلروز ساب کندرال
مرحله بعد، رشد استئوفیتها درلبه مفصلی که شاه علامت استئوآرتریت است و تحت کشش قرار گرفتن کپسول مفصلی
درنهایت، کیست ساب کوندرال
بعلت افزایش سن و افزایش بروز چاقی (ریسک فاکتوراصلی) شیوع آن در جوامع غربی روبه افزایش است.
استئوآرتریت در افراد بالای 60 سال فوق العاده شایع است و در زنان شایعتر از مردان است.
کدام مفاصلی که بطورشایع درگیر می شوند؟
مهره های گردنی و کمری_خاجی، هیپ، زانو،MTP و کمترPIP,DIP و قاعده شست درگیر می شوند.
نکته مهم: مچ پا، آرنج و مچ دست در امان هستند.
عوامل ایجاد و خطرساز استئوآرتریت
- آسیب پذیری مفصل
- بار وارد بر مفصل
یک مفصل آسیب پذیر که محافظ هایش کارکرد مناسبی ندارند می تواند با میزان جزئی بار وارده مبتلا به استئوآرتریت شود.
یک مفصل جوان با محافظ های کارآمد، برای ایجاد بیماری لازم است یک صدمه شدید حاد یا باری بیش از حد برای مدتی طولانی به مفصل وارد شود.
نتیجه: عوامل خطرساز برای استئوآرتریت را می توان برحسب تاثیرشان بر آسیب پذیری مفصل یا بار وارده برآن درک کرد.
عوامل سیستمیک موثر بر اسیب پذیری مفاصل
- افزایش سن
- جنس مونث
- عوامل قومی نژادی
- استعداد ژنتیکی
- عوامل تغذیه ای
آرتروز دست و چاقی
تاثیر چاقی بر پیدایش و پیشرفت بیماری عمدتا از طریق افزایش بار وارده در مفاصل تحمل کننده وزن اعمال می شود با این حال، ارتباط چاقی با افزایش خطر استئوآرتریت پنجه دست دلالت برآن دارد که ممکن است یک عامل متابولیک سیستمیک در جریان خون اشخاص چاق وجود داشته باشد که بر خطر ابتلا به بیماری نیز تاثیر دارد.
مکانیسم های آسیب پذیری مفصل در پیری
1) پاسخ دهی ضعیف غضروف پیر به محرکها
2) اشکال در ساخت ماتریکس در مقابل اعمال وزن و غضروف نازک
3) نارسایی محافظ های مفصل
4) ضعف عضلات و کشش لیگامانها
50 % استئوآرتریت دست و هیپ در جامعه قابل انتساب به وراثت است
اما بخش توارث پذیر استئوآرتریت زانو حداکثر 30 % است.(توارث و ژنتیک)
استئوآرتریت هیپ در چین و مهاجرین از چین به آمریکا نادر است.
اما شیوع استئوآرتریت زانو در چینی ها برابر سفیدپوستان آمریکاست.(عوامل قومی نژادی)
