لوپوس

مقدمه

لوپوس یک بیماری خودایمنی مزمن است که در آن سیستم ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌ها و اندام‌های سالم حمله می‌کند و باعث التهاب و آسیب در قسمت‌های مختلف بدن می‌شود. این بیماری می‌تواند پوست، مفاصل، کلیه‌ها، قلب، ریه‌ها و حتی سیستم عصبی را تحت تأثیر قرار دهد و علائم آن از فردی به فرد دیگر بسیار متفاوت است. شایع‌ترین نوع لوپوس، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) نام دارد که می‌تواند باعث بروز علائمی مانند خستگی، درد مفاصل، بثورات پوستی (به ویژه روی صورت به شکل پروانه) و حساسیت به نور شود. تشخیص لوپوس اغلب دشوار است، زیرا علائم آن می‌تواند شبیه به بسیاری از بیماری‌های دیگر باشد.

درمان لوپوس معمولاً شامل کنترل علائم و جلوگیری از تشدید بیماری است، زیرا این بیماری در حال حاضر درمان قطعی ندارد. داروهایی مانند کورتیکواستروئیدها، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) و داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی اغلب برای مدیریت علائم استفاده می‌شوند. علاوه بر این، تغییرات سبک زندگی مانند اجتناب از قرار گرفتن در معرض نور خورشید، کاهش استرس و داشتن یک رژیم غذایی سالم نیز می‌توانند به بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کنند.در این بخش از مقالات دکتر عباس جوشن می خواهیم درباره لوپوس صحبت کنیم.تا انتهای مطلب همراه ما باشید.

لوپوس 

این نام، در پزشکی با علامت اختصاری آن به‌کار می‌رود. لوپوس (Lupus) در زبان لاتین به معنی گرگ و اریتما (Erythema) در زبان یونانی به معنی سرخی است. این اصطلاح، به‌بیماری نقص ایمنی پوست و ارگان‌های داخلی که منشأ آن تاکنون شناخته نشده‌است، اطلاق می‌گردد. در نوع رایج‌تر آن «ال. ئی. کرونیکوس دیسکوئیدس» که فقط محدود به‌پوست می‌شود، اکثراً روی صورت و بینی لکه‌ای سرخ رنگ به شکل پروانه نقش می‌بندد. نوع حاد آن، که به‌ندرت به‌مرگ می‌انجامد و بیشتر در زنان و در دههٔ سوم سنین زندگی بروز می‌کند، به‌ارگان‌های داخلی مانند کلیه، قلب و مفاصل نیز سرایت می‌نماید. پس از بروز (.L. E)، در خون بیمار، عوامل دفاعی پدیدار می‌گردد که علیه سلول‌های حفاظت کننده و گلبول‌های موجود در خون اقدام کرده و به‌نابودی آنها می‌پردازد و منجر به‌تقلیل گلبول‌های سفید و قرمز خون می‌شود. در این مقطع، سلول‌های ایمنی حاصل از این فعل و انفعالات، در جدارهٔ رگ‌ها و سایر نقاط بدن رسوب نموده که این خود به‌دگرگونی ارگان‌های مربوطه می‌انجامد. به زبان ساده تر، این بیماری مظهر نوعی برادرکشی است که طی آن گلبول‌های سفید – که به منزله سیستم دفاعی بدن هستند – شروع به از بین بردن یکدیگر و در مراحل پیشرفته بافت‌های گوناگون بدن می‌کنند و در نتیجه تعداد آنها کاهش یافته و شدت بیماری را سبب می‌شوند.گرچه منشأ و عامل بروز این بیماری در طب غربی تاکنون ناشناخته مانده‌است لیکن پژوهشگران حدس می‌زنند که عامل بروز این بیماری احتمالأ نوعی ویروس یا پرتو فرابنفش است. علاوه بر فرضیه فوق، نتایج حاصله از آزمایشات دیگر، حاکی از این است که عامل ژنتیکی نیز در این بیماری مؤثر است:

• خویشاوندان درجه اول و دوم یک فرد ِ مبتلا به‌لوپوس، بیش از دیگران در معرض ابتلا قرار می‌گیرند.
• احتمال این‌که یک شخص مبتلا به‌لوپوس حداقل دارای یک خویشاوند درجهٔ اول مبتلا به‌همین بیماری بوده‌باشد، در حد ٪۳ تا ٪۱۰ ثابت شده‌است.
• آمار موجود در باره دوقلوهای تک تخمکی مبتلا به‌لوپوس ۲۵ درصد است.»
• آمار دوقلوهای دوتخمکی مبتلا به‌لوپوس فقط ٪۵ است.

علائم لوپوس

1.خستگی ممتد و غیر عادی
2.ضعف دائمی
3.خارش
4.تب که می تواند بالا باشد.
5.از دست دادن اشتها به صورت ممتد
6.از دست دادن وزن (کاهش وزن ) ناخواسته
7.ریزش زیاد مو
8.خون دماغ
9.زخم و آفت سقف دهان که با خوردن غذاهای تند می سوزد
10.هرگونه حساسیت پوستی که بدون دلیل باشد
11.کهیر
12.زخم های پوستی
13.درد مفاصل
14.تورم مفاصل
15.خشکی و سختی مفاصل به هنگام صبح
16.درد قفسه سینه که با تنفس بیشتر می شود
17.کمبود نفس
18.سرفه های همراه با خونریزی
19.سردرد های غیر معمولی و ممتد
20.سرگیجه و تهوع
21.دردهای ممتد و متوالی شکمی
22.ورم اندام های تحتانی
23.پف زیر چشم
24.خون در ادرار

طبیعت این بیماری از نظر طب سنتی سرد است و در جنس سرد و سنین سردی و مناطق سرد بیشتر تظاهر می یابد .اصلاح مزاج و تنظیم تغذیه در برنامه درمانی خیلی موثر است . و پرهیز از مصرف سردی جات و مصرف گرمی جات توصیه می شود.

دستور زالو گذاری

در کنار داروهای گیاهی ضد لوپوس زالو درمانی مانند زالو درمانی در بیماری بهجت انجام دهید . اگر حمله لوپوس به عضو خاصی صورت گرفته زالو درمانی در همان منطقه همراه با داروهای گیاهی ضد لوپوس لازم است .