مقدمه
چای، یکی از محبوبترین نوشیدنیها در سراسر جهان است که به دلیل طعم دلپذیر و خواص متعددش مورد توجه قرار گرفته است. این نوشیدنی که از برگهای گیاه کاملیا سیننسیس تهیه میشود، حاوی ترکیبات مفیدی مانند آنتیاکسیدانها، فلاونوئیدها و کاتچینها است که به بهبود سلامت قلب، کاهش التهاب و تقویت سیستم ایمنی کمک میکنند. چای به ویژه چای سبز و سفید، به دلیل داشتن سطح بالایی از آنتیاکسیدانها، میتواند در پیشگیری از بیماریهای مزمن مانند سرطان و دیابت موثر باشد. همچنین، نوشیدن چای به کاهش استرس و بهبود تمرکز نیز کمک میکند.
با این حال، مصرف بیش از حد چای میتواند مضراتی نیز به همراه داشته باشد. کافئین موجود در چای، اگرچه در مقایسه با قهوه کمتر است، اما در صورت مصرف زیاد میتواند باعث بیخوابی، افزایش اضطراب و اختلالات گوارشی شود. همچنین، تاننهای موجود در چای ممکن است جذب آهن را کاهش دهند و در افراد مستعد به کمخونی مشکلساز شوند. علاوه بر این، مصرف چایهای کیسهای یا چایهای حاوی افزودنیهای مصنوعی میتواند اثرات منفی بر سلامت داشته باشد. در این بخش از مقالات دکتر عباس جوشن، به بررسی دقیقتر منافع و مضرات چای و راهکارهای مصرف متعادل این نوشیدنی محبوب خواهیم پرداخت.تا انتهای مطلب همراه ما باشید.
منافع گیاه چای
گیاه چای در مجموع حالت اسیدی قوی دارد و برای کسانی که به گوشت خواری عادت دارند ، برای هضم گوشت مفید است و آن را زود هضم می کند ، چون اسیدی است !
گیاه چای چون اسیدی است ، یک ماده ضد عفونی کننده خوبی است . برای شستشوی چشم های عفونی و لثه های عفونی مفید است . چای برای شستن زخم های عفونی نیز مفید است.
مضرات گیاه چای
گیاه چای بخاطر داشتن ماده ای به نام فنل که سرطان زا می باشد ، که خطر ناک است . فنل چیست ؟ اگر بنزن ( C6H6 ) به جای یک هیدروژن یک CH قرار گیرد فنول ایجاد می شود که بسیار سمی بوده و سرطان زاست ! بر روی پوست و کبد و سیستم گوارش اثرات نامطلوبی می گذارد . این مواد دارای ترکیبات حلقوی بوده و بسیار مضر است .
در هر فنجان چای بین 60 تا 75 میلی گرم کافئین وجود دارد که LDL خون را افزایش می دهد و عاملی می شود برای انفارکتوس های قلبی و مغزی . ولی آرام بخش است و در دراز مدت اعتیاد ایجاد می کند !
ماده آرام بخش دیگری در چای وجود دارد به نام تئین که محرک سیستم عصب سمپاتیک است . و موجب افزایش ترشح آدرنالین می شود . تئین موجب کاهش مقدار منیزیم داخل سلول می شود . منیزیم ماده ای است که خداوند سبحان در سلول قرار داده تا با انواع سرطان ها مبارزه کند و با نوشیدن چای این ماده مفید از بدن خارج می شود .
چای دارای ماده ای است به نام تانن که بسیار مدر است و به همین خاطر مایعات بدن را دفع کرده و پلاسما غلیط می شود و آنزیم ها در پلاسمای غلیظ نمی تواند فعالیت کنند و به همین خاطر مواد زائد در بدن انبار شده و موجب بیماری می شود . ضمناً تانن موجب فعالیت بیش از حد سلول های اپیتلیال کلیه شده و کلیه را بمرور از کار می اندازند !
گیاه چای دارای ماده ای است به نام اگزالیک اسید ، که مسموم کننده بوده و اختلالات متابولیسمی ایجاد می کند و در کلیه رسوب کرده و سنگ های کلیوی را موجب می شود . همچنین جلوگیری از جذب آهن که بسیار مفید است می شود . ( دقت شود ) .
گیاه چای دارای ماده ای است به نام تئوبرومین که سمی است و مدر قوی است ، این ماده محرک اعصاب بوده و تعادل مایعات را در بدن مختل می کند . عوارضی مانند :
- سر درد
- تهوع و استفراغ
- عصبانیت شخص
می شود .
گیاه چای دارای ماده ای است به نام کزانتین که موجب مسمومیت می شود و عوارضی نظیر بی قراری و تحریک ایجاد می کند . این ماده بی نظمی در ریتم قلب را ایجاد می کند .
همچنین ممکن است مسبب ابتلای به 70 نوع بیماری از جمله :
- میگرن
- ناراحتی های گوارشی
- سنگ های کلیه
- خار پاشنه
- دردهای مفصلی
- سریع عصبی شدن
- و پوکی استخوان !
