مقدمه
خالها، ضایعات پوستی شایعی هستند که در اثر تجمع سلولهای رنگدانهساز (ملانوسیت) در پوست ایجاد میشوند. این خالها میتوانند در اندازهها، شکلها و رنگهای مختلف ظاهر شوند و معمولاً بیضرر هستند. با این حال، برخی خالها ممکن است به مرور زمان تغییر شکل داده یا علائمی مانند خارش، خونریزی یا رشد سریع نشان دهند که میتواند نشانهای از مشکلات جدیتر مانند ملانوم (نوعی سرطان پوست) باشد. بنابراین، بررسی منظم خالها توسط متخصص پوست و تشخیص به موقع هرگونه تغییر غیرطبیعی، از اهمیت بالایی برخوردار است.
در مورد برداشتن یا عدم برداشتن خال، تصمیم باید بر اساس نظر متخصص پوست و با توجه به ویژگیهای خال و شرایط فردی گرفته شود. اگر خال از نظر زیباییشناسی آزاردهنده باشد یا احتمال خطر سرطان پوست وجود داشته باشد، متخصص ممکن است برداشتن آن را توصیه کند. روشهای مختلفی برای برداشتن خال وجود دارد، از جمله جراحی، لیزر و کرایوتراپی، که هر کدام مزایا و معایب خاص خود را دارند.در این بخش از مقالات دکتر عباس جوشن، به بررسی دقیقتر عوامل موثر در تصمیمگیری برای برداشتن خال و روشهای مختلف این کار خواهیم پرداخت.تا انتهای مطلب همراه ما باشید.
خال را برداریم یا دست نزنیم
خال انواع و اقسام گوناگونی دارد که شایعترین فرم آن در اثر تکثیر سلولهای رنگی پوست به وجود می آید.خال بیشتر به صورت لکه یا بر آمدگی نرم گوشتی قهوه ای کمرنگ تا سیاه، و گاهی دارای چند عدد مو ظاهر می شود؛ به طوری که تخمین زده شده هر فرد بزرگسال و یا جوان، به طور متوسط 20 تا 30 عدد خال در بدن خود دارد. تعداد خال ها در اوایل زندگی کم بوده ولی در دوران بلوغ رو به ازدیاد می گزارد و سپس با افزایش سن کاهش می یابد؛ از حاملگی و مصرف برخی داروهای هورمونی ازعوامل افزایش دهنده تعداد خال ها هستند.غالباً افراد نگران خال هایشان هستند. این نگرانی گاهی از بابت خصوصیات ظاهری خال(شکل، رنگ و اندازه) و یا محل آن (مثل خال نوک بینی و یا داخل سفیدی چشم) و یا از ترس تبدیل شدن خال به سرطان پوست است.
حقیقت این است که بر خلاف نظر عامه مردم امکان تبدیل خال به سرطان پوست آنقدر کم است که از بابت خال اهمیت بسیار کمی برای متخصصان پوست دارد. نکته های مهم و خطرناک دستکاری خال از سوی بیمار یا برداشت غلط و ناقص آن از سوی افراد غیر پزشک است؛ غالباً خال ها دارای مو هستند یا در مناطقی قرار دارند که در دسترس بوده و فرد با آنها بازی کرده یا موهایش را می کند. به دنبال این کار خال دردناک،متورم و سفت شده و گاهی چرکی می شود که البته این تغییرات پس از مدتی به صورت خود به خود بهبود می یابد، ولی در صورت تکرار امکان دائمی شدن این حالت وجود دارد.گاهی فرد درمان کننده (معمولاً افرادی که دخالت نابجا در کار پزشکی می کنند) خال بیمار را به جای در آوردن کامل، از سطح پوست می تراشد؛ این کار بسیار اشتباه است زیرا نه تنها در مدت کوتاهی خال عود می کند بلکه به مراتب بزرگتر شده وتغییراتی در آن رخ می دهد که شبیه سرطان پوست بوده و پزشکان را به اشتباه می اندازد.
نکات مهم در مورد خال
الف-به یاد داشته باشید که هیچ وقت نباید خال را دست کاری کرد و یا موهای آن را کند.
ب-اگر هر سوالی یا اشکالی از بابت خال های خود دارید فقط با متخصص پوست مشورت کرده و به هیچ وجه توصیه دیگران را دراین مورد به کار نبندید.
ج-هرگاه پزشک معالج اقدام به در آوردن خال کرد آن را به آزمایشگاه آسیب شناسی ارسال کنید .
د-خال های بزرگ مادر زادی که اغلب سیاه، بزرگ و دارای مو هستند بایستی در اولین فرصت و به طور کامل بر داشته شوند، زیرا این نوع خال ها بر خلاف خال های معمولی در موارد زیادی تبدیل به سرطان پوست می شوند.
ه-داروی موضعی یا چسب خاصی برای از بین بردن خال وجود ندارد.بنابراین اگر تبلیغی در این باره مشاهده کردید، به آن اطمینان نکنید، تنها راه برداشتن خال جراحی، و در مواردی استفاده از لیزر درمانی است.
