مقدمه
استوماتیت یا التهاب دهان یک مشکل شایع دهانی است که باعث بروز درد، قرمزی، تورم و گاهی زخمهای دردناک در داخل دهان میشود. این التهاب میتواند بخشهای مختلفی از دهان، از جمله لثهها، زبان، داخل گونهها و سقف دهان را درگیر کند. استوماتیت ممکن است به دلایل مختلفی مانند عفونتهای ویروسی یا باکتریایی، آلرژی، کمبود ویتامینها، تحریک ناشی از مواد غذایی یا داروها و حتی استرس ایجاد شود. شدت و نوع علائم بسته به علت زمینهای متفاوت است و میتواند تأثیر منفی بر غذا خوردن، صحبت کردن و کیفیت زندگی فرد بگذارد.
درمان استوماتیت معمولاً بر کاهش علائم و رفع علت اصلی آن متمرکز است. رعایت بهداشت دهان و دندان، اجتناب از مصرف مواد غذایی تحریککننده، استفاده از دهانشویههای ضدعفونیکننده و مصرف داروهای ضدالتهاب یا ضدعفونیکننده، بسته به نوع التهاب، میتوانند در بهبود این وضعیت مؤثر باشند. در مواردی که التهاب ناشی از عفونتهای ویروسی یا باکتریایی باشد، ممکن است نیاز به داروهای خاصی مانند آنتیبیوتیکها یا ضدویروسها باشد. مراجعهی بهموقع به پزشک و شناسایی علت التهاب دهان میتواند از بروز عوارض بیشتر جلوگیری کرده و روند بهبودی را تسریع کند.در این بخش از مقالات دکتر عباس جوشن می خواهیم درباره استوماتيت ( التهاب دهان) صحبت کنیم.تا انتهای مطلب همراه ما باشید.
استوماتيت (التهاب دهان)
استوماتيت عبارت است از التهاب فراگير دهان ( شامل مخاط دهان ، لب ها ، زبان و کام ) که داراي ۲ نوع اصلي است : استوماتيت آفتي ( زخم دهان ) که شايع تر است . ساير انواع عبارتند از : ژنژويت ، پريودنتيت ، کانديدياز (برفک ) و آنژين ونسان . استوماتيت ممکن است نشانه اي از يک اختلال زمينه اي جدي تر باشد
علائم آن وابسته به نوع فرق مي کند . التهاب دهان ، قرمزي و خونريزي ، درد خفيف تا شديد ، زخم هاي دهان ، تنفس بدبو و ممکن است با بي اشتهايي ، خستگي ، تب و تحريک پذيري همراه باشد .
علل اصلي آن شامل عفونت ، ضربه ، خشکي ، تحريک کننده ها ، عوامل سمي افزايش حساسيت ، بيماري هاي خودايمني ، کمبود ويتامين ، کم خوني و علل ناشناخته است . عوامل افزايش دهنده خظر شامل آلرژي يا حساسيت به غذا يا داروها ، سيگار ، دندان مصنوعي ،استرس روحي و اضطراب ، دندانهاي ناهموار ، پرتودرماني ، شيمي درماني ، سوء مصرف الکل ، غذاي داغ يا چاشني ها ، حساسيت به دهان شويه ها ، رنگ شکلات ها ، رژلب ، برخي داروها و مواجهه با رنگها ، فلزات سنگين ، بخار اسيد و غبارصنعتي است که بايد از اينها اجتناب کرد .
در اکثر موارد در عرض ۲-۱ هفته و در ساير موارد ۳-۲ هفته بهبود مي يابد . برخي نيازمند درمان هستند و سايرين خودبه خود بهبود مي يابند . پيامدهاي ديگر به اختلال زمينه اي بستگي دارد.
ممکن است پس از درمان عود کند . اختلال زمينه اي ممکن است عوارض خطرناکي دربرداشته باشد.
مراحل درمان (دستور زالو گذاری)
به هر موضع های آسیب دیده 1 عدد زالو قرار داده شود
بعد از دوره زالو درمانی حجامت بین دو کتف انجام شود .
جوشیده آویشن را در دهان قرقره کند.
