مقدمه
ترمس گیاهی از خانواده بقولات است که به دلیل دانههای غنی از پروتئین، مواد معدنی و ویتامینها، هم در صنایع غذایی و هم در طب سنتی مورد استفاده قرار میگیرد. این گیاه با نام علمی Lupinus شناخته میشود و در مناطق مختلف جهان، از جمله مدیترانه، آمریکای جنوبی و خاورمیانه کشت میشود. دانههای ترمس به صورت خام، پخته یا فرآوری شده مصرف میشوند و به دلیل طعم خاص و ارزش غذایی بالا، در تهیه غذاها، تنقلات و حتی محصولات گیاهی جایگزین گوشت استفاده میشوند. علاوه بر این، ترمس در طب سنتی به دلیل خواص ضدالتهابی و تسکیندهنده، برای درمان برخی بیماریها و مشکلات پوستی نیز کاربرد دارد.
در طب سنتی، ترمس به عنوان یک ماده درمانی طبیعی برای کاهش التهاب، تسکین درد مفاصل و بهبود برخی مشکلات پوستی مانند اگزما شناخته میشود. از دانههای ترمس برای تهیه ضماد، مرهم یا خمیر درمانی استفاده میشود که به صورت موضعی روی ناحیه مورد نظر قرار میگیرد. با این حال، مصرف ترمس نیاز به دقت دارد، زیرا دانههای خام آن حاوی ترکیبات سمی مانند آلکالوئیدها هستند که باید قبل از مصرف به روشهای خاصی فرآوری شوند. آگاهی از خواص، روشهای مصرف و احتیاطهای لازم در استفاده از ترمس، میتواند به بهرهمندی از فواید این گیاه ارزشمند کمک کند.در این بخش از مقالات دکتر عباس جوشن می خواهیم درباره ضماد ترمس بیشتر صحبت کنیم.تا انتهای مطلب همراه ما باشید.
ضماد ترمس
مقدار یک مشت از ترمس را نیم کوب کرده وپوست آن را جدا کنید و در ظرف مسی بدون قلع بریزید.سپس شیر تازه دوشیده را به آن اضافه کنید تا روی ترمس از شیر پوشیده شود. با حرارت ملایم آن را بپزید تا تمام شیر جذب ترمس شود.سپس به همان اندازه مواد درون ظرف به آن روغن گاو اضافه کنید و مجددا حرارت دهید تا غلیظ شود و حالت ضماد به خود بگیرد و به حالت گرم گرم بر روس پارچه کتانی(کرباسی) بمالید.
حال اگر این پارچه به همراه ضماد را به گوشه ران ببندید باعث اسهال صفرا میشود.اگر بالای ناف ببندید اسهال سودا میکند.اگر بر باسن ببندید اسهال بلغم میکند.
هر زمان قصد قطع اسهال را داشتید پارچه را بردارید و موضع را با آب سرد بشویید.
