مقدمه
وزوز گوش و بیماری مینیر دو اختلال شایع گوش داخلی هستند که اگرچه گاهی علائم مشترکی دارند، اما ماهیت و راهکارهای درمانی کاملاً متفاوتی دارند. وزوز گوش (Tinnitus) به عنوان یک علامت درک صداهایی مانند زنگ، سوت یا غرش در گوش بدون وجود منبع خارجی است و میتواند ناشی از عوامل متعددی از قرارگیری در معرض صدای بلند تا افزایش سن باشد. در مقابل، بیماری مینیر یک اختلال مزمن گوش داخلی است که با سهگانه کلاسیک حملات سرگیجه چرخشی، کاهش شنوایی نوسانی و وزوز گوش شناخته میشود و معمولاً به دلیل افزایش فشار مایع درون گوش داخلی (هیدروپس آندولنفاتیک) ایجاد میگردد.
تشخیص افتراقی بین این دو حالت از اهمیت بالایی برخوردار است، چرا که درمان آنها کاملاً متفاوت میباشد. در حالی که وزوز گوش اغلب با مدیریت استرس، صوتدرمانی و مشاوره بهبود مییابد، بیماری مینیر نیازمند رویکردهای تخصصیتر مانند رژیم کم نمک، داروهای ادرارآور و در موارد شدید، تزریقات داخل گوشی یا جراحی است. نکته حائز اهمیت این است که وزوز گوش ممکن است به تنهایی وجود داشته باشد یا به عنوان یکی از علائم مینیر ظاهر شود، بنابراین ارزیابی دقیق توسط متخصص گوش و حلق و بینی و انجام تستهای شنواییسنجی برای تشخیص صحیح و درمان مؤثر ضروری است. آگاهی از تفاوتهای این دو شرایط به بیماران کمک میکند تا انتظارات واقع بینان های از روند درمان داشته باشند.در این بخش از مقالات دکتر عباس جوشن می خواهیم درباره وزوز گوش یا مینیر صحبت کنیم.تا انتهای مطلب همراه ما باشید.
وزوز گوش یا مینیر
یک اختلال در گوش داخلی است با افزایش فشار مایع درونی گوش داخلی این بیماری عارض میگردد و در سنین ۲۰ تا ۶۰ سالگی بیشتر رخ میدهد.
سه نشانه مهم این بیماری
۱- سرگیجه حملهای غیر قابل تحمل
۲- وزوز گوش
۳- کاهش شنوائی
و علامتهای دیگر شامل تهوع و استفراغ و احساس فشار در گوش
علت بیماری
علت اصلی ناشناخته است ولی در زمینه اختلال ژنتیکی عوامل متعددی موجب بروز یا تشدید آن میشود.
زمینههای بروز یا تشدید بیماری:
۱- آلرژی
۲ – اختلالات متابولیکی (دیابت)
۳- اختلالات عروقی مانند میگرن
۴- عفونتهای ویروسی
۵- سفلیس گوش
توجه:
در این بیماری اختلال هوشیاری و سردرگمی غیر عادی است. در صورت وجود این علائم باید به فکر علت دیگری بود.
تشخیص
بیشترین شکایت بیمار سرگیجه است معمولاً این بیماران گزارش میکنند که سرگیجه از چند دقیقه تا چند ساعت اول طول میکشد. با تهوع و استفراغ توام میباشد علاوه بر این بیماران از تعرق شدید و احساس دائمی عدم تعادل که ممکن است تا چند روز طول بکشد شکایت میکنند. بیماران ممکن است دچار حملاتی شوند که شبانه آنها را از خواب بیدار کند اما در فاصله بین حملات بیماران خوب هستند.
راه های درمانی
- رژیم غذایی
- درمان دارویی
- درمان جراحی (هدف از جراحی برطرف کردن سرگیجه است) ممکن است بعد از عمل جراحی ناشنوایی ـ وزوز گوش و سنگینی گوش همچنان ادامه پیدا کند.
رژیم غذایی
در بیماری رژیم فرد باید شامل:
- آب و مایعات کم
- درمان دارویی
- غذاهای پروتئین دار (گوشت و حبوبات)
- غذاهای پتاسیمدار (گوجهفرنگی ، موز، آلوبخارا) حدود ۷۵% از بیماران با این رژیم غذایی بهتر میشوند
شانس این بیماری در زن و مرد یکسان است
برای از بین رفتن سرگیجه و احتمال سقوط نکات زیر رعایت شود:
در هنگام سرگیجه ۲ بالش را در دوطرف سر قرار دهید و چشمهای خود را ببندید و در محیطی امن و مناسب باشید.
نکاتی جهت کاهش تهوع و استفراغ
۱- مصرف داروهای ضد تهوع با تجویز پزشک
۲- رعایت رژیم غذایی
چند نکته مهم
۱- در این بیماری سرگیجه به صورت ناگهانی بروز میکند که در فواصل نامنظم به مدت چند ساعت رخ میدهد.
۲- عدهای از بیماران دچار اختلال حرکتی و عدم تعادل میشوند.
۳- وزوز گوش کوتاه و نوسان دار است.
۴- معمولاً یک گوش را درگیر میکند.
۵- شانس ابتلا در هر دو گوش یکسان است.
مراحل درمان با دستور زالو گذاری
هر شب در هر گوش یک الی دو قطره روغن بادام تلخ چکانده شود .
پشت هر گوش پس از پاکسازی بدن از خلط غالب 10 عدد زالو متناسب با توان بیمار می اندازیم و با روغن هایی مثل حنظل و یا همیشه بهار به تدریج آواز گوش را از بین می بریم .
